Archive

over ondernemen

Changed Priorities Ahead sign
via Flickr/R/DV/RS

I’ll be honest here: one of the things I have most difficulties with in working independently is time management: what can I best spend my time on?

This is the case on little things: write a blog post or work on my administration. Will it help me more to finalize my terms and conditions first than to set up meetings with different organizations and people to explore possible cooperations. Of course, in the end I believe I need to do all of those things – but some might be more effective in kick-starting other connections and things that will help me in setting up my business as best I can. So the need to decide on what should come first and how much time I should spend on that is never far away.

And this week I’m agonizing about another issue. It’s both a dilemma as far as time is concerned, but also in part a financial dilemma.

After my successful week in Tokyo in May I have slowly started to look at when would be a good time to do a similar trip to China. It’s been over a year since I was there last and it’s time to visit again to further build on my professional network and increase my understanding of local developments on CSR & sustainability. I’m really looking forward to going: I expect it will be a very useful, interesting and exciting trip. Of course, there’s also the choice of which places in China to visit – but that’s not what’s on my mind most.

Because around the time when I’m planning to be in China, CSR Asia is hosting its annual CSR Asia Summit in Bangkok. I would love to go. The programme contains some very interesting sessions, and it would be a great way to connect with people that I wouldn’t meet with otherwise. That is, assuming that the conference will have plenty of time to network and talk to people – as last week’s Global Forum on Responsible Business Conduct didn’t leave much time for that.

However, including this conference in my trip (while I’m in China, I may as well pop over to Thailand on the way back) would cut into the amount of time I am able to spend in China itself. That means, even if I’ll be back there later on, I would not have the opportunity to learn as much there as I might want to. Of course, the conference itself may be a very worthwhile substitute for a few days in China. Especially as it may also give me the opportunity to meet with a few people working on CSR & sustainability in Thailand, which is still unknown territory to me.

Which would benefit me more in the long term, the conference in Bangkok or an additional few days in China? I don’t know – and it’s probably impossible to really predict. But still. Any thoughts to help me make up my mind are very welcome!

Just when I’m finally getting this blog up and running, I’m leaving it for a bit. But only for a short holiday.

Coming back from Japan a little over a week ago, my mind was (and still is) full of ideas for blogposts (and other articles to post elsewhere), and I had planned to schedule a few so it would keep updating while I am away exploring Central Europe. Unfortunately, real life got in the way. Real life meaning: hectic and long working days at my current assignment, and an unexpected opportunity to present about Corporate Social Responsibility and what it can mean to internationally active businesses to an audience of Dutch entrepreneurs heading to Russia soon. An opportunity too good to refuse, but which also took more time than expected.

It was good taking this opportunity though – I’m used to talking about CSR with people who also support the ideas behind it, and why it seems to be a necessary development for business. But the group I spoke to on Friday was unknown to me, so I wasn’t sure where to start talking. Especially when it then turned out that my powerpoint presentation didn’t want to start up.

Maybe that wasn’t such a bad thing in the end, as I ended up having more or less a conversation with the people around the table where I was highlighting the things that I think matter when a company is trying to decide on its CSR policy. And that mostly comes down to trying to work out what are the issues that matter most to your company and starting from there. Issues differ per industry and region, but also business activity so that makes it impossible to have a one-size-fits-all approach when talking about how companies can integrate CSR in their business management.

So, no scheduled posts for the moment – but all these ideas are still in my head to start working on soon.

unpacking / via Pinterest
via Pinterest

En daar zit ik dan, vroeg wakker door het tijdsverschil met Japan en dus maar alvast aan het uitpakken, wasmachine volstoppen, visitekaartjes ordenen en natuurlijk een beetje rustig wakker worden met koffie.

Het uitpakken is niet alleen fysiek, maar ook mentaal: de afgelopen week zoemt na in mijn hoofd, met alle gesprekken, nieuwe kennis, indrukken en interessante mensen die daar in samen kwamen. Er ligt een lange lijst acties naast me, variërend van opvolgmailtjes naar nog een aantal gesprekspartners maar ook het uitwerken van een aantal ideeën voor evenementen en andere projecten waar ik eens wat mensen in Nederland voor moet benaderen.

Maar waar begin ik. Met eerst alle blogstukjes schrijven over die dingen die ik wil delen over zakendoen in Japan, waaronder over import van biologische producten (waar volgens mij voor een paar bijzondere Nederlandse bedrijven interessante kansen liggen), mogelijkheden voor kantoorruimte, en ontwikkelingen op het gebied van duurzaam bouwen? Of begin ik met het maken van vervolgafspraken met relevante organisaties hier in Nederland? Of, ga ik toch eindelijk die summer school in China boeken omdat het gewoon zo nuttig is om regelmatig lokaal met mensen te praten en zo de meest relevantie connecties te leggen en de meeste kennis op te doen?

Eerst maar eens een nieuwe kop koffie…

Mini DV Deck
Picture via Flickr/bredgur

Zojuist zag ik een eerste voorproefje van het resultaat van een groot project waar ik inmiddels bijna een half jaar mee bezig ben. Toen ik begon, ben ik op een rijdende trein gesprongen, die ik weliswaar af en toe even op de rem heb kunnen zetten of even een (kleine) omweg heb laten maken – maar eigenlijk is het de afgelopen maanden vooral een kwestie geweest van proberen vast te houden en hopen op tijd te kunnen bijsturen.

En dat maakt het moeilijk om bij een resultaat uit te komen waar iedereen op deze volle trein blij mee is.

Het is het gevolg van een project dat snel moest beginnen waardoor er geen tijd werd gegund om echt even terug te gaan naar die basis: wat willen we bereiken en hoe willen we dat doen? Als nieuweling in het team realiseerde ik me toen ook niet hoe torenhoog de verwachtingen waren, en hoe verschillend de meningen en belangen. Maar dacht ik ook dat ik maar het beste gewoon mee kon doen.

Intussen zijn we dus bijna bij dat resultaat aangekomen. En mijn verwachting dat dat er mooi uit zal zien, heb ik zojuist bevestigd gekregen. Dat is zeker ook te danken aan een creatieve uitvoerder van deze klus. Maar toch, stiekem zou ik graag opnieuw beginnen en tijd maken voor het verkennen van die belangen, voor het achterhalen van het doel waarmee we dit doen om op die manier nu met het volste vertrouwen te weten dat iedereen zijn stem herkent in dit resultaat. En zeker te weten dat we dat doel gaan behalen.

One thing that I’ve noticed in the last few months of working, is that it takes a lot more explaining for people to understand what I do. Maybe, yes, because I’ve made it a little more complicated. But – I think – it’s also because I’m now not formally connected to a well known organization anymore. And therefore can’t just say “I have a job at X”, which is often enough for people.

I’m noticing it again currently, when I mention to people that I’m going to Japan for a business trip. The response often is: “Wow, that’s so great that you can go on holiday there”.

Uhm, no. I’m not going on holiday. But that doesn’t seem to stick. Is it really that big a difference between travelling for an employer or travelling for your own projects? Why is the latter seen as not quite as serious – at all?

True, a lot of people connect Japan to what I do outside of work and the last time I was there was indeed a holiday. Still, the difference in perception is quite striking…

Een goed begin van de dag: met koffie bijpraten met een oud-collega. Beiden zijn we vrijwel gelijktijdig bij onze vorige werkgever weggegaan om zelfstandig te gaan op een vergelijkbaar werkterrein: zakendoen in Azië. Concurrenten zijn we gelukkig niet. Azië is groot, dus waar ik werk op Oost-Azië werkt zij vooral op Zuidoost-Azië. Goed dus om wat ervaringen te delen van deze eerste paar maanden. Waar steek je je tijd in? Hoe bepaal je wat je wel en niet doet, op welk aanbod je wel of niet ingaat?

Daarna door naar het kantoor van mijn opdrachtgever om vrijwel direct de filmploeg op te vangen voor een volgend interview voor ‘onze’ film. Te weinig bedrijven kennen de OESO-richtlijnen* en wat ze daar mee kunnen. Daar brengt onder andere deze film hopelijk verandering in. Voordat de filmploeg er echt was, bleek mijn geplande filmlocatie niet meer beschikbaar. Stress. Want ‘camera-‘genieke plekken zijn schaars in dit gebouw. Twee uur later zat het interview er op, gelukkig naar tevredenheid van iedereen. Vrijdag staan de volgende twee gesprekken gepland, met twee externe organisaties.

Na wat mail te hebben weggewerkt en klusjes te hebben gedaan werd een geplande korte bijpraat met een collega een leuke brainstorm met veel ideeën over hoe het thema van internationaal maatschappelijk verantwoord ondernemen beter bij bepaalde doelgroepen onder de aandacht te brengen. Een theatershow, krachtige 20-seconden-filmpjes en een hoop andere ideeën (vaak wat haalbaarder) kwamen voorbij om de komende tijd verder uit te werken. Leuk. Van dit soort gesprekken krijg ik energie. Niet blijven hangen in die dingen die we al lang doen, maar op zoek naar iets nieuws.

En morgen? Morgen dan echt aan de slag om een week in Tokyo volgende maand vol te plannen met afspraken.

—-

* De OESO-richtlijnen beschrijven wat 44 overheden (waaronder Nederland) verwachten op het gebied van maatschappelijk verantwoord ondernemen van hun bedrijven die actief zijn in het buitenland. Binnenkort schrijf ik hier meer over.