Archive

Internationaal ondernemen

Old Delhi

It doesn’t happen often that events are organized which specifically focus on sustainability & business in an Asian country. Some will focus on a specific area, such as business opportunities in wind energy or similar but tackling the wider topic is (admittedly) difficult.

So I was happy to come across a seminar yesterday, which was organized by the Netherlands-India Chamber of Commerce and Trade, on sustainability in India. I attended an evening on a similar topic focusing on China a few weeks ago and was looking forward to a more business-oriented approach to the topic that this India-event seemed to promise.

As in many other Asian countries, India is faced with a range of sustainability challenges which are connected to population growth, urbanization, the need for increasing access to clean water and electricity, to name a few. I had hoped that the event yesterday would be able to give a comprehensive overview of these issues – and what opportunities this can offer for Dutch entrepreneurs. It tried to do this, but mostly remained focused on the renewable energy challenge in India with speakers from PwC India and TERI Europe. An important topic, and one that has a lot of potential – especially when you consider the social multiplier effect of enabling more people to connect to the electricity grid in India: indirectly, this opens up more opportunities for healthcare, education etc all because people have access to better appliances, light etc. Renewables such as wind energy and solar power can play a very important part to enable this access. Growth numbers also indicate this opportunity, with 17% annual growth for renewable energy in India.

This potential was highlighted by the other two speakers from TERI Europe and from Start Green Venture Capital, who also mentioned shortly the need for water technology (advisory) services. However, the presentations remained quite exclusively focused on wind energy, and a little on other sources of renewables. No doubt that this is an important topic, though I had hoped for a little more perspective on the wider topic of sustainability and sustainable business.

Nevertheless, a good way to get a little more insight into opportunities in a country which I only know a little (and of that, my knowledge mostly extends to the maritime and creative industries). The afternoon gathered together an interesting mix of people, coming from various backgrounds. That – and the great food! – combined to make for a good afternoon.

Advertisements

Optimisme. Enthousiasme. Energie. Avontuur.

Dat is mij bijgebleven van de lancering van het Wereldveroveraars netwerk op 28 februari in Pakhuis de Zwijger. Want, is de boodschap tijdens deze middag, als slimme ondernemer zoek je je succes buiten de Nederlandse landsgrenzen. De export, dat is tenslotte het enige economische cijfer dat nog ten positieve groeit.

Het optimisme en enthousiasme hierover was aanstekelijk, en sprak duidelijk uit de korte interviews met de, door het FD en BNR als wereldveroveraars bestempelde bedrijven. Mecanoo, Bols, SpiritIT, Rituals – stuk voor stuk bedrijven die naam maken buiten Nederland.

Dat optimisme was fijn – dat is tenslotte iets wat we weinig horen de laatste tijd, terwijl er ook gewoon nog een hoop dingen goed gaan. Typerend misschien is de reactie die ik vaak krijg wanneer ik vertel dat ik in januari ben gestart als zelfstandig ondernemer: “Dapper!” of “En dat in deze tijd…!”. Ja, misschien is dat ook wel zo; maar de groei zit toch juist in Azië en in duurzaamheid – in mijn stellige overtuiging in elk geval. Dat is dan toch een gouden combinatie? Ter vergelijking: vaak hoorde ik vorig jaar – toen ik nog twijfelend was – bijna alleen maar aanmoediging en enthousiasme. Hoe het ook zij, deze crisis vraagt nu eenmaal om wat creativiteit – en ja, optimisme.

Terug naar Pakhuis de Zwijger en de Wereldveroveraars. Daar was weinig twijfel te bespeuren. Hoewel bijna elke ondernemer op het podium sprak over de noodzaak van een goede voorbereiding en betrouwbare partners, was eigenlijk alleen Rituals zo eerlijk om ook de andere kant te vertellen. Bij het veroveren van sommige markten hadden ze al veel geld verloren. Want dat er risico’s horen bij het internationaal ondernemen is zeker.

De grens over gaan is zeker een avontuur, maar in de woorden van een wereldveroveraar klinkt het verdacht makkelijk. Of misschien is het inderdaad gewoon een kwestie van de juiste mensen kennen. Juist dat wat het nieuwe Wereldveroveraars netwerk wil faciliteren.

Twee weken geleden organiseerden MVO Nederland en Agentschap NL een zakelijk evenement over Internationaal Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen: hoe doe je nu op een goede manier zaken in het buitenland?

Onderwerpen die gedurende de dag aan bod kwamen waren bijvoorbeeld corruptie, ketenverantwoordelijkheid, communicatie, financiering en allerlei andere aspecten waar je in het buitenland mee te maken krijgt. Maar die ook vanuit Nederland enorm moeilijk te controleren en te beïnvloeden zijn. Want hoe kom je er achter of alles gaat zoals afgesproken in, bijvoorbeeld, die Chinese fabriek waar jij onderdelen inkoopt? En als je er wel achter komt dat niet alles gaat zoals je wil, wat doe je dan? Complexe dilemma’s, en dat blijkt telkens weer uit de ervaringsverhalen die ik van bedrijven hoor over deze thematiek.

Dat is ook wat me vooral is bijgebleven van deze dag, of wel de MVO Exchange: complexe materie dat bijna niet helemaal perfect uit te voeren is.

Zo was er een ondernemer die sprak over zijn bedrijfje dat intussen succesvol lampjes op zonne-energie verkoopt in een aantal landen in Afrika waardoor mensen in kleine dorpjes licht krijgen, ‘s avonds nog dingen kunnen doen, kinderen kunnen lezen en zo meer naar school kunnen. Allemaal ontzettend goed. Maar vanuit de zaal kwam de onvermijdelijke vraag: “Maar waar & hoe worden deze lampjes geproduceerd?”. In China, en hoe… dat wisten ze niet precies. De ondernemer gaf wel duidelijk aan dat wat hem betreft het doel van de onderneming is om licht te krijgen in die dorpen. En dat lukt. En aan de rest wordt gewerkt zodra hier goede en haalbare oplossingen voor zijn.

En er was de Dopper, het hippe waterflesje waardoor je gewoon kraanwater kan drinken en niet steeds nieuwe plastic flesjes water hoeft te kopen om die vervolgens weer weg te gooien. En een deel van het geld gaat naar een NGO voor waterprojecten. Wat wil je nog meer? Maar ook hier kritische, en terechte, vragen uit het publiek: “Waarom is dit wel geproduceerd van plastic? Waarom is het niet op z’n minst biologisch afbreekbaar plastic?” Etc. Nu blijkt dat het tweede niet technisch mogelijk is, maar het blijven scherpe vragen. Want zouden we in een ideale wereld niet van producten af willen die olie als grondstof hebben, en daarmee dus ook van plastic? Op dit moment zoekt de Dopper naar producenten in China voor een RVS-versie van de fles, maar ja… ook dat is niet zo makkelijk.

Dit zijn maar twee voorbeelden. Maar de dag zat hier vol mee. En niet alleen deze dag, maar veel andere ervaringen die ik hoor van bedrijven. Dit zijn niet alleen de ervaringen van kleine bedrijven, ook de grote multinationals van deze wereld lopen tegen dezelfde dilemma’s aan. Hoe goed deze bedrijven ook bezig zijn, ze hebben ook nog een lange weg te gaan. Maar gelukkig gaan ze allen met vertrouwen die weg op.

Perfectionisme op het gebied van MVO en duurzaamheid blijkt in elk geval niet te bestaan. Een bedrijf dat denkt zijn MVO-beleid zo in te kunnen richten dat het daarmee alle issues heeft afgedekt komt dus bedrogen uit. Want ja, de dilemma’s zijn ook vaak moeilijk bij elkaar te brengen.

Dit bleek ook eerder deze week weer toen een bedrijf vertelde over hun afwegingen bij inkoop in China, bijvoorbeeld rond overuren. Je wil als Nederlands bedrijf voorkomen dat jouw leverancier zijn mensen veel te veel uren laat werken. Maar ja, stel nou dat dat komt omdat jouw klant heel snel een grote order geleverd moest hebben? Maar ook: bij deze productielocaties in China werken vooral migranten. De enige reden voor hen om naar die plek te komen is om te werken, zo veel mogelijk om zo veel mogelijk geld te kunnen verdienen en terug te sturen naar hun familie en kinderen. Dus wat nou als zij gewoon die extra uren juist willen maken, en anders wel naar de buurman gaan om te werken…?