Duurzaamheid: naar de basis?

Van maatschappelijk verantwoord ondernemen en duurzaamheid wordt vaak gezegd dat dit volledig in de kern van een bedrijf/organisatie (of persoon?) verweven moet zijn – intrinsiek moet zijn – om echt succesvol of gerealiseerd te zijn. Daar ben ik het mee eens, maar: wanneer is dit dan zo? En is het dan belangrijk om dit te laten zien en hoe?

Deze vraag zweeft al een tijdje door mijn hoofd, en werd weer aangewakkerd door wat recente gesprekken. Bijvoorbeeld met iemand van een grote organisatie die zich onder andere bezig houdt met milieu en duurzaamheid. Deze man vertelde trots dat duurzaamheid volledig in de missie van de organisatie verwerkt zit. Gelukkig, zou ik bijna zeggen, want het zou me erg verbazen als dat niet zo zou zijn.

Maar ik had wel een paar tegenvragen. Bijvoorbeeld over hoe een onderwerp dat ik belangrijk vind binnen dit thema – voedsel – terug komt in die missie en in die organisatie. Hoeveel keuze geeft het bedrijfsrestaurant voor biologische producten? Is er veel keuze voor vegetarische gerechten? Ja, hele kleine en praktische punten maar voor mij raakt dit wel een belangrijk onderdeel: Ik ben van mening dat je juist met keuzes over wat je wel en niet eet verschil kunt maken. En als een organisatie zegt dat duurzaamheid belangrijk is, dan is wat mij betreft het aanbod in de kantine daar een belangrijke indicatie voor: geef je je medewerkers de gelegenheid om andere keuzes te kunnen maken (zonder dat ze zelf brood of salades vanuit huis moeten meenemen)?

Terug naar dat gesprek. Deze vraag alleen al bleek moeilijk te beantwoorden. Eigenlijk viel dat toch best tegen, die keuzemogelijkheid in wat je kon eten. Tja….

Wat betekent het dan dat je toch als organisatie zegt duurzaamheid ontzettend belangrijk te vinden, maar je binnen je eigen bedrijfsvoering niet die dingen oppakt die zo zichtbaar zijn op dat gebied. Diezelfde vraag komt vaak bij me op als ik bekende Nederlanders, vaak nadat ze zijn teruggetreden na een succesvolle politieke carrière, hoor praten over de urgentie van dit onderwerp. Wat doen zij zelf? Maken zij zelf de keuzes – als consument – die bijdragen aan een duurzamere samenleving die zij – als burger – zeggen belangrijk te vinden? Zoals ik professor Kishore Mahbubani eerder deze week hoorde zeggen: wijsheid komt na het neerleggen van openbare bestuurlijke/politieke functies.

En nee, ook ik ben geen ideaal voorbeeld van hoe je je leven zo duurzaam mogelijk kunt inrichten – maar leer daar wel steeds vaker keuzes in te maken die ik belangrijk vind. Wie weet, misschien geldt dat ook voor de voorbeelden die ik hier boven noem. Hopelijk.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: